Rondreis – Indonesië -2012 (II)

Reacties zijn gesloten

Rondreis – Indonesië – 2012 VERVOLG

    • dag 12 Wonosobo – Borobudur – JogjakartaIn de morgen brachten we met een aantal kleine busjes een bezoek aan het actieve vulkanische complex Dieng. Dieng Plateau komt van het woord Di Hyang, wat ‘Huis van God’ betekent. Men vindt hier de oudste Hindu tempels op Java gebouwd in de 7de en 8ste eeuw. Het gebied ligt op een hoogte van ruim 2.000 meter en door de nevel ter plaatste doet het complex mysterieus aan. Dit gebied wordt vanwege haar schoonheid ook wel klein Zwitserland genoemd. We wandelden langs de kraterwand en zien hoe dikke zwavelwolken opstijgen en hoe alles borrelt en pruttelt.
      De indrukwekkende heetwaterbronnen het water metershoog de lucht in spuiten. Hierna vervolgen we onze weg naar de de wereldberoemde tempel van De Borobudur , één van de zeven wereldwonderen.

      Borobudur

      Het Tempelcomplex van Borobudur op het eiland Java is een zogeheten Werelderfgoed op de wereldwijde UNESCO-werelderfgoedlijst. De Borobudur (Javaans: Barabudhur) is een boeddhistisch heiligdom op 40 km ten noordwesten van Jogjakarta in de provincie Midden-Java, in het centrum van het Indonesische eiland Java. Het is naast de Prambanan en de Kraton in Jogjakarta één van de toeristische trekpleisters van Centraal-Java.

      De Borobudur is gelegen bij de Merapi, de meest actieve vulkaan van Indonesië, en is gebouwd in de periode 750 – 850. De naam stamt mogelijk van het Sanskriet “Vihara Buddha Ur”, dit betekent vrij vertaald “boeddhistische tempel op de berg”.
      De Borobudur is opgebouwd als een grote stoepa. De basis van deze stoepa is 123 bij 123 meter. De stoepa heeft negen etages; de onderste zes zijn vierkant, de bovenste drie rond. De etages vertegenwoordigen de boeddhistische kosmos.
      Op de bovenste etages bevinden zich 72 kleine stoepa’s, die gebouwd zijn rondom één grote centrale stoepa.

      •De grote stoepa staat symbool voor het Nirwana.

      •De kleine stoepa’s vertegenwoordigen van onder naar boven de weg die een boeddhist moet afleggen om uiteindelijk in het Nirvana te worden opgenomen. De open gaten in de onderste stoepa’s staan op hun punt (de weg is nog onzeker) en in de bovenste stoepa’s vlak, horizontaal (de weg is duidelijk, het geloof stevig).

      ‘s Ochtends dient de Borobudur nog steeds als gebedsoord. Een pelgrim loopt iedere etage zeven maal rond met de klok mee. In de stoepa’s bevinden zich beelden van Boeddha ; wie door de gaten in de stoepa’s deze beelden aan kan raken ontvangt, volgens het lokale bijgeloof (niet volgens het boeddhisme), het eeuwige geluk.

      Bouw Stoepa’s op de Borobudur

      De bouw van de Borobudur, althans het voltooien er van – vermoedelijk op wens van een der vorsten uit de boeddhistische Sailendra-dynastie – is alleen al uit het oogpunt van fysieke mankracht een enorme prestatie geweest. In de tempel is niet minder dan 56640 kubieke meter steen verwerkt. De bouw moet minstens 80 jaar hebben geduurd en de kosten moeten overweldigend zijn geweest; misschien wel overeenkomstig het Birmaanse gezegde: “de grote Pagode is voltooid, het land is geruïneerd…”

      De Borobudur heeft eeuwen verborgen gelegen onder as en begroeiing.

      In de achttiende eeuw moet van de hoogste terrassen van de Borobudur nog wel iets te zien zijn geweest. Nederlanders op weg naar het Javaanse hof kwamen wel langs andere monumenten maar nooit in de buurt van de Borobudur. De Borobudur is herontdekt in 1814 ten tijde van het Engelse Tussenbewind in Nederlands-Indië, door toedoen van Luitenant-Gouverneur Sir Thomas Stamford Raffles en met name de door hem uitgezonden Nederlandse medewerker H.C. Cornelius. Cornelius maakte met meer dan 200 man gedurende ruim anderhalve maand het monument al enigszins vrij. Zijn werk werd tussen 1817 en 1822 door anderen voortgezet.

      Vanaf 1835 waren ook de hogere gaanderijen “gedeblayeerd” en was het monument grotendeels voor het oog toegankelijk. In de jaren 1849-1853 voerde F.C. Wilsen een opdracht uit alle reliëfs in tekening te brengen. Zijn werk werd gereproduceerd bij de eerste Borobudur monografie (1873) samengesteld door de directeur van het Rijksmuseum van Oudheden te Leiden Dr C. Leemans.

      Ook in 1873 maakte de toentertijd zeer bekende fotograaf Isidore van Kinsbergen opnamen van de Borobudur. De bouwkundige toestand van het complex bleef onbevredigend, zodat in 1882 zelfs een Hoofdinspecteur van de Cultures voorstelde de Borobudur maar geheel af te breken en de reliëfs in musea te bewaren. In 1885 ontdekte Jan Willem IJzerman, de eerste voorzitter van de Archaeologische Vereeniging van Jogjakarta, de verborgen basis van de Borobudur.

      Het pad eromheen werd afgegraven en de fotograaf Kassian Céphas werd gevraagd alle 160 reliëfs die tevoorschijn kwamen te fotograferen. Daarna werden de reliëfs weer bedekt. Daarom zijn de opnamen van Céphas tot op de dag van vandaag de enige bron voor studie van deze reliëfs.

      De liefde voor de Borobudur ontstond zo langzamerhand wel bij velen maar weer anderen kregen (of stalen) reliëfs, boeddhakopjes of ornamenten. Ook wordt verhaald van huzaren uit Magelang die hun sabels wetten op dhyani-Boeddha’s en van vrolijke officieren die hun dinertjes met bestormingen van het heiligdom besloten.

      De Koning van Siam, in 1886 op bezoek bij de landvoogd Otto van Rees, deed op zijn rondreis door Nederlands-Indië de Borobudur aan en kreeg meer dan zijn zin: acht ossenkarren onvervangbare beelden en ornamenten, inclusief de enige tempelwachter van groot formaat werden naar Siam afgevoerd.

      Temperaschilderij voorstellende de Borobudur als bedevaartsoord, geschilderd door G.B.Hooijer. Collectie Tropenmuseum Amsterdam De eerste grote restauratie werd uitgevoerd van 1907-1911 door de toenmalige kapitein/majoor der Genie Theodoor van Erp. Als jong officier was hij gestationeerd te Magelang en in 1900 werd hij lid van de zogeheten Borobudur Commissie met dr. J.W. IJzerman als de stuwende kracht. De restauratie was een groot succes en dwong alom respect af vanwege zijn unieke aanpak waar geen enkele handleiding voor bestond. De Borobudur was op het eerste gezicht in zijn oude luister hersteld.

      Wegens het beperkte budget was de restauratie vooral gericht op het verbeteren van de waterafvoer en herstel van de structuur van het monument. Wilde het monument uiteindelijk structureel overleven dan diende op den duur een kolossale restauratie uitgevoerd te worden.

      De Borobudur is namelijk gebouwd op een heuvel en tropische regenbuien maken dat het monument fungeerde als een soort spons waardoor de stoepa uiteindelijk altijd implodeerde en verzakte en de reliëfs werden aangetast door mossen en vegetatie.

      Totale ontmanteling en versterking van de heuvel en wederopbouw daarna bleek de enige remedie. In de periode 1973-1984 werd deze massale restauratie uitgevoerd, mede gefinancierd met geld van UNESCO. Het monument is dan ook te vinden op de Werelderfgoedlijst.

      Beschadigingen

      Bij de aardbeving op Midden-Java in 2006 werd het Borobudur-complex niet beschadigd, de nabijgelegen Prambanan wel.[1] Tijdens de uitbarsting van de Merapi vulkaan op 26 oktober 2010 is er vulkanisch afval op de Borobudur terechtgekomen. In april 2011 werd er nog schoongemaakt, de bovenste laag van de Borobudur was nog niet voor toeristen opengesteld.

      Bij aankomst maakten we uiteraard onder leiding van een plaatselijke gids een bezoek aan deze bijzondere tempel. ook is hier de ‘statiefoto’ gemaakt. Bezoekers moeten namelijk een ‘sjaal’om hun lijf binden. We eindigden de dag met een stromende regenbui die lang duurde, daarna vertrek naar de hofstad Jogjakarta.

 

    • dag 13 JogjakartaBezoek aan het museum bij de Kraton, alsmede aan het grote paleis van de nog levende Sultan Henkie met zijn 5 dochters en zo’n 1200 bedienden, die het paleiscomplex onderhouden. We lopen op het complex rond en bezoeken de zalen van het museum Sultan Henkie, is de laatse van de mannelijke dynastie en heeft in Leiden rechten gestudeerd en was een jaargenoot van de toenmalige studente prinses Juliana. Hij leeft met zijn gezin op het complex maakten een foto van zijn ingang van zijn huis maar we kregen hem niet te zien.

      Hij is in zijn paleis maar we bezichtigen de mannenzaal, de vrouwenzaal en ook het museum waar sommigeVerder een bezoek aan een lederwinkel geleid door een Nederlandse dame en een bezoek aan de zilverwerkplaats van Kota Gede, een lokaal batikfabriekje en de gezellige winkelstraat Jalan Malioboro met haar vele stalletjes en marktkraampjes.In de middag bezochten we het indrukwekkende Hindoe-Javaanse tempelcomplex Prambanan, dat op de Werelderfgoedlijst staat.

 

    • dag 14 en 15 Jogjakarta – BatuOp dag 14 staat wederom een tweede prachtige treinreis op het programma die ons dwars door de rijstvelden van Centraal-Java verder naar Oost-Java brengt. Dit keer rijdt de trein wat sneller en we zitten weer in de 1e klas.De zijruiten van de wagons zijn vaak versplinterd. Dit komt door schooljongens die vaak met stenen naar de trein gooien als deze door hun dorpje raast, maar er is muziek en zelfs een flatpanel aan boord, wat we zien is niet zo opwindend : we zien en horen de hele treinrit dezelfde muziek-dvd van Celine Dion.

      We stappen uit op het stationnetje in Jombang om vervolgens per klaarstaande bus (die met onze eigen spullen aan boord die avond daarvoor al vertrokken was) verder te rijden naar het bergdorpje Batu.

      ‘s Nachts gaan sommigen van de groep de optionele spectaculaire excursie meemaken om (bij gunstige weersomstandigheden) de onvergetelijke zonsopgang met uitzicht op de Bromo vulkaan (eigenlijk een nog actieve krater), mee te maken . We vertrekken daarom al om 01.00 uur en gaan met twee jeeps, want een gewone bus kan de zware tocht niet volbrengen.

      De barre trip per jeep voert dwars door nachtelijke dorpjes, de wegen zijn niet verlicht, de bewoners slapen nog , de de jeep-motoren loeien door de nacht. De tocht is tamelijk lang, want we schommelen en bonken zowel heen als terugreis drie uur in de jeeps. Maar dan eerst het zicht op de zonopgang, staande op een vochtige heuvelrug en daarna een ontbijtje en terug met de jeeps weer naar beneden, naar het dal en de startplaats van de paardjes, maar we gaan allemaal de Bromo te voet beklimmen, eerst een hellend vlak, daarna 248 treden omhoog, de ijle lucht doet zijn werk velen gaan slecht ademen en dan is er …….GEEN hek en kijken we voorzichtig naar beneden……letterlijk honderden meters in de diepte van de immer rokende vulkaan!!!!

    • dag 16 Batu – KalibaruNa het ontbijt reden we langs cacao- en koffieplantages verder door Oost-Java naar het dorpje Kalibaru, waar we overnachtten in een landelijk gelegen hotel, vlakbij een specerijenplantage.
    • dag 17 Kalibaru – Bali

      We verlieten het eiland Java en voeren per boot in circa 45 minuten naar het tropische godeneiland Bali. Op Bali genoten van een heerlijke strandvakantie in het prachtige Ramada Bintang Bali Resort in het drukke en toeristische stadje Kuta.

    • dag 18 t/m 20 BaliEen kort verblijf op het mooie en mysterieuze eilandBali, waar we nog een paar dagen volop konden genieten van zon, zee en strand en een mooi hotel aan Kuta Beach .In het toeristische Kuta is het er sávonds net zo druk als op Scheveningen! Veel Australische toeristen en veel Koreanen bleek Een Enkele Rus hebben we gespot.Ook hebben we in Kuta nog een personenbusje met privechauffeur gehuurd ! Een echte aanrader voor het zelf ondernemen van eigen leuke excursies , want op Bali valt op eigen initiatief heel veel te zien!

      De prive-chauffeur was een uitkomst hij nam ons mee op zijn tocht over het eiland we bezochten een theatervoorstelling , reden naar een vulkaanmeer en kwamen langs de tempel met de fonteinen die Marike zo graag wilde zien. Ons Paasweekend was nog nooit zo interessant geweest!

      dag 21 Bali – Amsterdam

      Vertrek van 20 over 7 s’avonds van het vliegveld Bali naar Kuala Lumpur in Malesie. Daar een uurtje op een leeg vliegveld wachten en overstappen in een nachtvlucht naar Amsterdam.

 

  • dag 22 AmsterdamAankomst na een lange vlucht om 07.15 uur op het vochtige Schiphol van het vliegtuig van Malaysian Airlines. Afscheid genomen van onze groep van 22 leuke en aardige mensen.

    Het was een gezellig reisgezelschap met onder andere Peter, Piet, Rob, Albert, Frans , Wim en de dames Thamara, Jannie, Rianne, Petra en Lianne .Einde van een zeer indrukwekkende reis.
    De totale duur van de vlucht per enkele reis bedraagt circa 15,5 uur voor de heenreis en circa 17,5 uur voor de terugreis vanaf Bali inclusief overstap in Kuala Lumpur.

978 Totaal 1 Vandaag